Hier een sfeerimpressie van het regiocongres van en in Utrecht.
Mijn “spreektijd” is van 3:29 t/m 3:49 en van 5:11 t/m 5:43.
Persbericht boek
Marktwerking ondermijnt duurzame economische ontwikkeling
Er is een verband tussen de marktwerking in de publieke sector en het achterblijven van onze economie. Het vrijemarktdenken in de publieke sector heeft de mensen in sociaal-culturele zin in verwarring gebracht, want waar gaat het nu uiteindelijk om? Het publieke belang of de private winst? We weten het met zijn allen niet meer.
Overheid en markt zijn twee fundamenteel verschillende waarde principes. De privatisering van (delen van) vitale technische infrastructuren, zoals de energievoorziening, het openbaar vervoer, post- en telecommunicatienetwerken heeft het vermogen om een krachtig toekomstgericht beleid te voeren uitgehold, omdat met de verkoop van het publieke bezit de controle over deze belangrijke systemen en de bijbehorende kennis is verdwenen.
De marktwerking heeft essentiële zekerheden uitgehold. Ze heeft het vertrouwen in de overheid aangetast. Zowel haar integriteit staat ter discussie: staat de overheid wel voor het publiek belang?, als haar vermogen tot handelen, haar capaciteit: kan de overheid wel de randvoorwaarden scheppen voor de gewenste duurzame economische groei?
In terminologie van het boek: het overheidsprincipe van de collectieve dimensie, de veiligheid en zekerheid van vitale technische infrastructuren, hapert waardoor het overheidsprincipe van de internationale dimensie, de vergroening van de economie, zich niet kan ontwikkelen. Anders gezegd: het type overheid: markt partnership functioneert niet.
Er zijn krachtige, zelfs overtuigende aanwijzingen dat dit ook inderdaad het geval is. Het World Economic Forum constateerde recent wat we eigenlijk al lang weten, namelijk dat Nederland op innovatiegebied achterblijft. Het WEF wijt dit aan gebrek aan samenwerking tussen onderwijs-, onderzoek-, kennisinstellingen en het bedrijfsleven… Een gebrek aan samenwerking. Zou dit misschien komen omdat iedereen in het publieke domein tegelijkertijd ook elkaars concurrent is? De Autoriteit Consument en Markt blokkeert nu het Energieakkoord. Competitie en samenwerking gaan kennelijk moeilijk samen. Maar een krachtig partnership – op basis van afspraken over samenwerking – van overheid en markt is juist nodig om de vergroening van de economie te stimuleren (> Planbureau voor de Leefomgeving). Economische ontwikkeling gaat over het vertrouwen van organisaties dat er een gemeenschappelijke basis voor ontwikkeling is, er moeten zekerheden zijn. Hier wringt de schoen.
Economie gaat natuurlijk (ook) over het vertrouwen van mensen. Maar de mensen hebben volgens het Sociaal Cultureel Planbureau weinig vertrouwen en waardering voor de marktwerking in de publieke sector, zoals de privatisering van staatsbedrijven als de PTT en de spoorwegen.
Het verband is duidelijk.
Nederland blijft zo een ouderwets exportland.
Misschien is er ook een verband tussen de publieke marktwerking en andere sociaal-culturele kenmerken, ons zwak ontwikkelde nationale bewustzijn en onze individuele koopmansgeest. Die hebben ons er in elk geval niet van weerhouden om een partijtje staatsbedrijven van de hand te doen.
Stijging kosten Collectieve Sector en inflatie
Wat iedereen op zijn klompen aanvoelt is ook inderdaad het geval: de kosten van de collectieve sector (zie vorige grafiek) stijgen veel harder dan de inflatie (CBS). Het lijkt erop dat deze trend nu wordt omgebogen. Maar de cijfers liegen niet! Ziehier:
Uitgaven Collectieve Sector v.a. 1997
De Algemene Beschouwingen zijn begonnen. Over de ontwikkeling van de zorgkosten bestaan misverstanden. Zo sloeg de Volkskrant in haar Commentaar op de Miljoenennota 2014 (18 sept. jl.) de plank mis: de stijging van de zorgkosten vlakt juist af (+11% t.o.v. Miljoenennota 2011), terwijl de kosten van de sociale zekerheid sneller stijgen (+18% t.o.v. Miljoenennota 2011). Ziehier de feitelijke ontwikkeling van de uitgaven van de gehele collectieve sector vanaf 1997 (bron: Miljoenennota’s), met de afgeronde miljarden in de grafiek. 
Gooi en Eemlander: ‘Marktwerking bij overheid puinhoop’
De Gooi en Eemlander krant besteedt op 16 augustus een volledige pagina aan de verschijning van mijn boek. Er staan 3 aparte artikelen in:
‘Marktwerking bij overheid puinhoop’, ‘Overheid speelbal commerciele partijen’ en ‘Uitverkoop overheidsbedrijven kortzichtig’.
Lees hier de pagina:
20130816-GHI-MULTITABLOID-GHI208—HDC-1-171059_109707006
KIWA-keur is staatsverantwoordelijkheid!
De ophef over de verzwegen aandelen van de partner van de minister is om twee redenen begrijpelijk. De media wijzen terecht op het punt van de belangenverstrengeling en dat het nogal verschil maakt of men adviseert (dat is betaald werk verrichten) en daarmee stopt (men stuurt een eindfactuur en daarmee basta), of dat men een eigendomsbelang aanhoudt in een onderneming die een exclusieve relatie heeft met het ministerie van Infrastructuur en Milieu. Adviseren van een specifieke klant is een incidentele bezigheid, (gedeeld) eigenaar van diezelfde klant zijn is een structurele bezigheid – Let wel: Een klant die gekoesterd wordt door een departement waar de echtgenote de politieke baas is. Dit is één.
Het gedeeld eigenaarschap van diezelfde klant, de KIWA-keur, verwijst naar de tweede reden: hier is sprake van private winstvorming door een ondernemer-monopolist die voor een periode van 20 jaar (!) namens de staat markten reguleert. Dit heeft de landelijke politiek zo geregeld. Formeel valt de echtgenoot van de minister op dit punt niets te verwijten, maar het voelt niet goed. Hier worden private zakken gevuld door een monopolist die markten afknijpt, met goedkeuring van de staat. De overheid had de private onderneming KIWA niet de fundamentele reguleringstaak in handen mogen geven. Die reguleringstaak is een verantwoordelijkheid van de overheid zelf.
Als de Markt dominant is, is regulering, inspectie en toezicht een overheidsverantwoordelijkheid! (zie het denkmodel van overheid en markt in ‘Kiezen tussen overheid en markt’)
Gijs van Loef 